Marina Ibrahim Dan Persoalan Yang Perlu Dijawab DAP

Dalam dunia politik, kita sering mendengar kisah ahli politik yang sanggup mengorbankan prinsip demi jawatan. Tetapi jarang sekali kita melihat seseorang yang sanggup melepaskan jawatan demi mempertahankan prinsip.

Marina Ibrahim memilih jalan yang kedua.

Di antara politik baharu dan politik lapuk, Marina memilih untuk berdiri teguh dengan pendiriannya. Di saat ramai rakan-rakan dan pemimpin hanyut dek kuasa, kedudukan dan kemewahan, Marina memilih untuk terus berpaut pada agenda asal perjuangan – membantu rakyat, bukan mengisi poket sendiri.

Bagi mereka yang mengenali Marina, keputusan beliau untuk menolak tawaran bertanding di Tiram dan akhirnya mengundurkan diri daripada politik bukanlah sesuatu yang mengejutkan. Ia mungkin mengecewakan ramai, tetapi ia selari dengan watak yang telah beliau tunjukkan sejak awal penglibatannya dalam politik.

Marina yang aku kenali adalah seorang wanita yang penuh tenaga dan kekuatan. Sebelum beliau menjadi seorang ADUN, beliau telah pun mencipta pengaruh dan menarik minat masyarakat melalui pandangan-pandangannya yang tegas dan berani. Ketika ramai memilih untuk mengikut arus, Marina memilih untuk bercakap tentang perkara yang diyakininya, walaupun tidak semestinya popular.

Beliau tidak menunggu jawatan untuk menjadi relevan.

Beliau membina kepercayaan masyarakat terlebih dahulu.

Itulah yang membezakan seorang aktivis dengan seorang ahli politik yang hanya muncul ketika musim pilihan raya.

Di sebalik imej seorang pemimpin politik, Marina juga seorang yang rajin bekerja dan tidak pernah berhenti mencari ilmu. Aku masih ingat bagaimana beliau belajar membuat sabun dan kuih bulan semata-mata untuk mengajarkannya kepada masyarakat.

Bagi sesetengah orang, ia mungkin sekadar aktiviti komuniti.

Tetapi bagi Marina, kemahiran adalah peluang ekonomi.

Beliau melihat bagaimana ilmu boleh membantu seorang suri rumah menjana pendapatan tambahan. Beliau melihat bagaimana pembuatan kuih bulan boleh menjadi jambatan untuk memperkenalkan budaya yang berbeza dan membina persefahaman antara masyarakat pelbagai kaum.

Dalam politik yang sering dipenuhi slogan besar, Marina sentiasa memahami bahawa perubahan sebenar kadangkala bermula daripada perkara-perkara kecil.

Empat tahun lalu, Marina datang ke Skudai bukan sebagai nama besar politik.

Beliau tidak datang dengan jentera yang besar. Beliau tidak datang dengan pengaruh yang diwarisi. Beliau tidak datang dengan kemewahan sumber yang sering dimiliki oleh sesetengah pemimpin.

Beliau datang dengan kerja keras.

Hari ini, tiada siapa yang boleh menafikan bahawa beliau telah berjaya mengukuhkan kedudukannya di Skudai melalui khidmat yang konsisten kepada masyarakat.

Sebab itu, ramai yang sukar memahami mengapa seorang wakil rakyat yang telah membina kepercayaan rakyat dari bawah perlu menjadi pihak yang berkorban.

Aku memahami hasrat dan strategi parti.

Aku juga tidak pernah meragui keupayaan Marina untuk menang di mana-mana kawasan yang diberikan kepadanya.

Namun persoalannya mudah.

Jika selama empat tahun beliau membina hubungan dengan masyarakat Skudai tanpa jentera yang besar, mengapa beliau yang perlu dipindahkan?

Mengapa bukan calon lain yang diberi peluang untuk membuktikan kemampuan mereka di kawasan baharu seperti Tiram?

Bukankah lebih wajar sekiranya parti melakukan penilaian yang lebih menyeluruh dan menghantar calon lain untuk mengukur tahap sokongan di kawasan tersebut?

Lebih menyedihkan, kontroversi yang timbul selepas itu membuka satu persoalan yang lebih besar daripada sekadar soal pemilihan kerusi.

Ia adalah persoalan tentang arah tuju perjuangan parti itu sendiri.

Bagi aku, DAP sepatutnya malu apabila memperlakukan permata seperti bola yang mudah ditendang ke sana dan ke sini.

Lebih daripada itu, DAP perlu mengambil masa untuk bermuhasabah.

Parti ini dibina atas asas perjuangan demokrasi sosial. Ia lahir daripada cita-cita untuk memperjuangkan keadilan sosial, kesaksamaan peluang, integriti dalam pentadbiran dan keberpihakan kepada rakyat biasa.

Ramai yang menyertai DAP suatu ketika dahulu bukan kerana mahu menjadi kaya.

Bukan kerana mahu jawatan.

Bukan kerana mahu kedudukan.

Mereka menyertai parti kerana percaya bahawa politik boleh menjadi alat untuk memperjuangkan masyarakat yang lebih adil.

Mereka percaya bahawa pemimpin harus dinilai berdasarkan khidmat dan integriti, bukan berdasarkan kedudukan yang ditawarkan kepada mereka.

Sebab itu, apabila muncul dakwaan bahawa jawatan dalam syarikat berkaitan kerajaan boleh menjadi sebahagian daripada perbincangan politik, ramai yang berasa tidak selesa.

Bukan kerana jawatan itu salah.

Tetapi kerana ia mengingatkan rakyat kepada jenis politik yang selama ini ditentang oleh DAP sendiri.

Politik yang meletakkan habuan sebagai alat penyelesaian.

Politik yang mengukur kesetiaan dengan jawatan.

Politik yang menilai manusia berdasarkan kedudukan yang boleh diberikan kepada mereka.

Bukankah politik seperti inilah yang pernah dikritik oleh DAP selama berdekad-dekad?

Jika benar DAP mahu terus menjadi parti yang berbeza, maka inilah masanya untuk kembali kepada perjuangan asal.

Kembali kepada prinsip demokrasi sosial yang meletakkan rakyat sebagai keutamaan.

Kembali kepada budaya politik yang menghargai integriti.

Kembali kepada semangat yang meyakinkan ramai rakyat Malaysia suatu ketika dahulu bahawa politik boleh menjadi sesuatu yang lebih mulia.

Marina mungkin memilih untuk meninggalkan politik pilihan raya.

Tetapi persoalan yang ditinggalkannya akan terus kekal.

Adakah parti masih menghargai mereka yang berjuang kerana idealisme?

Adakah masih ada ruang untuk mereka yang memilih prinsip berbanding jawatan?

Atau adakah politik yang suatu ketika dahulu ditentang kini semakin diterima sebagai kebiasaan?

Bagi aku, kehilangan Marina bukan sekadar kehilangan seorang ADUN.

Ia adalah kehilangan seorang pemimpin yang membuktikan bahawa politik masih boleh dilakukan dengan hati yang tulus.

Dan jika kehilangan seperti ini tidak menjadi sebab untuk parti bermuhasabah, maka mungkin yang sedang hilang bukan sekadar seorang pemimpin.

Mungkin yang semakin hilang ialah roh perjuangan yang pernah menjadikan parti ini berbeza daripada yang lain.