Begitulah lebih kurang nasib JS-SEZ apabila Datuk Onn Hafiz Ghazi cuba menjadikannya bahan politik PRN Johor. Projek ekonomi sebesar Zon Ekonomi Khas Johor-Singapura yang melibatkan Putrajaya, Johor dan Singapura, tiba-tiba mahu dipersembahkan sebagai dongeng Johor dizalimi kerajaan Persekutuan. Seolah-olah JS-SEZ tidak bergerak langsung.

Padahal kalau ikut penjelasan Menteri Ekonomi, JS-SEZ bukan sahaja tidak tertangguh, malah sudah mencatat pelaburan besar. Tetapi dalam musim pilihan raya, fakta kadang-kadang dijadikan mangsa. Yang penting bukan benar atau tidak, tetapi nampak hero. Yang penting bukan dokumen itu difahami atau tidak, tetapi boleh dijadikan bahan bual di pentas ceramah.

Masalahnya, negara ini baru sahaja pening dengan satu lagi kisah terkait dokumen, kes tujuh pemain warisan FAM. Dalam kes itu, FIFA mengambil tindakan selepas mendapati wujud isu pemalsuan dokumen kelayakan pemain. PDRM pula menyiasat elemen penipuan dan pemalsuan dokumen dalam proses pendaftaran pemain kepada FIFA. Kes itu cukup memalukan negara kerana bola sepak yang sepatutnya menyatukan negara akhirnya terpalit dengan persoalan integriti dokumen.

Lebih menarik dalam cakap-cakap orang ramai, ada juga yang mengaitkan asal kes itu dengan “angin dari negeri selatan”. Betul atau tidak, biarlah pihak berkuasa siasat. Kita tidak mahu menjadikan gosip sebagai fakta. Tetapi dalam politik persepsi kadang-kadang lebih laju daripada laporan rasmi. Apabila orang sudah mula berbisik, “ini macam ada bau selatan juga,” maka pemimpin dari selatan sepatutnya lebih berhati-hati bila mahu bermain dengan dokumen.

Sebab itu tindakan Onn Hafiz menunggang dokumen JS-SEZ untuk kempen politik kelihatan sangat tidak manis. Baru sahaja negara belajar bahawa dokumen bukan benda main-main, tiba-tiba muncul pula pemimpin politik yang mahu menjadikan dokumen ekonomi rentas sempadan sebagai bahan kempen. Kalau silap baca, silap petik, atau sengaja pilih separuh cerita, ia bukan lagi keberanian. Ia hanya kecuaian yang boleh memberi kesan kepada negara.

JS-SEZ bukan projek kecil tepi jalan. Ia melibatkan keyakinan pelabur, hubungan antarabangsa Malaysia-Singapura, dasar Persekutuan, pentadbiran negeri dan masa depan ekonomi Johor. Kalau mahu kritik, kritiklah dengan fakta penuh. Kalau mahu bertanya, tanyalah dengan matang. Tetapi kalau dokumen dijadikan bahan politik untuk membina naratif bahawa Putrajaya menganiaya Johor, sedangkan angka pelaburan menunjukkan sebaliknya, itu bukan perjuangan demi negeri. Itu kempen tidak matang.

Akhirnya kita perlu kembali bertanya, tidak cukupkah negara dimalukan dengan cerita dokumen palsu dalam bola sepak? Mahukah kita tambah satu lagi episod dokumen rahsia yang didedahkan, kali ini dalam ekonomi dan politik Johor? Negeri selatan sepatutnya belajar bahawa dokumen bukan sewenangnya boleh disalah gunakan. Dokumen ada makna, ada konteks dan ada akibat.

Kalau Onn Hafiz mahu menjadi jaguh Johor, beliau tidak perlu menunggang untuk pendedahan dokumen JS-SEZ. Cukuplah bawa idea, data dan pentadbiran yang kemas. Kerana rakyat Johor bukan budak sekolah yang mudah terpesona dengan bahan ceramah di pentas. Mereka mahu masa depan ekonomi yang sebenar, bukan drama dokumen di musim PRN.

Lucius Maximus

Lucius Maximus adalah seorang penulis dengan tiga buku setakat ini, Cerita Piala Dunia 2010, Cerita Malaysia Tidak Ke Piala Dunia dan Maaf Aku Bukan Lagi Leon Trotsky Kamu Semua. Beliau aktif berkicau di Twitter dalam isu-isu yang mendesak.

www.facebook.com/luciusmaximus

The post Tidak Cukup Insiden Pemalsuan Dokumen Tujuh Pemain Warisan, Tunggang Pula Dokumen JS-SEZ Untuk Kempen PRN: Negeri Selatan Tak Pernah Serik? appeared first on SOLIDARITAS.

Saya rasa, kita kena adil juga. Politik dan pilihan raya ni, benda saling terkait satu sama lain.

Pilihan raya bukan saja nak lantik wakil rakyat untuk khidmat di kawasan, tapi wakil-wakil dari parti yang mendapat majoriti akan bentuk kerajaan dan buat dasar yang baik untuk negeri dan negara.

Dari pilihan raya, kita bentuk kuasa politik untuk berkerajaan dan urus pembahagian kuasa, sumber dan peluang secara adil untuk rakyat.

Sebab tu pandangan saya, okay saja dalam kempen kalau kita lontarkan pandangan termasuk isu Najib Razak. Najib bekas pemimpin negara dan beliau masih individu yang ‘ada nama’ dalam politik kita.

Salah ke?

Bagi saya tak salah, asalkan kita cerita yang benar. Bukan fitnah.

Pertama

Kita kena faham betapa besarnya dampak kes-kes melibatkan Najib ini pada lanskap politik kita. Termasuk bagi Pakatan Harapan misalnya, bahkan juga individu dari kem politik berbeza seperti Tun Mahathir Mohamad, Tan Sri Muhyiddin Yassin dan tokoh-tokoh non partisan.

Rakyat pun sama.

Sebab itu rakyat tolak Najib dan skandal yang berkaitan sehingga buat kali pertama Barisan Nasional (BN) kalah pada 2018.

Kedua

Dari pengalaman bergaul ramai orang di banyak tempat (bukan sekadar Johor) mereka masih bincang dan ambil tahu hal Najib.

Ada yang risau, bimbang, simpati, sayang, rindu, geram.

Sehingga perkembangan terkini seperti pengampunan Najib, tahanan rumah, Jho Low, Rosmah dan sebagainya mereka masih ambil tahu.

Macam saya dalam circle parti, famili atau kawan-kawan; kami pun masih sentiasa ambil tahu perkembangan terkini isu Najib.

Kami tak pernah lihat perkara ini ‘kecil’. Kami ambil tahu walaupun mungkin tidaklah terlalu mendalam.

Ketiga

Sandiwara?

Bagi saya isu Najib bukan sandiwara.

Ada rakyat yang bimbang..

Yang menaruh kepercayaan.

Ada keutamaan, amanah, tanggungjawab..

Ada tanggapan awam yang perlu diurus dan sebagainya.

Ini semua penting.

Jangan perkecilkan.

Bayangkan saja, apabila mahkamah Disember lalu memutuskan Najib bersalah menerima RM2.3 bilion dana 1MDB.

Jika RM2.3 bilion diberikan pada rakyat guna kaedah SARA, kita boleh bantu hampir 2 juta isi rumah untuk setahun!

Sebab itu isu Najib bukan ‘persembahan politik’, apatah lagi lakonan untuk membidak caturkan rakyat.

Sheikh Umar

Sheikh Umar ialah Ahli Dewan Negara, AJK Eksekutif DAP Pusat, Naib Pengerusi DAP Johor dan mantan ADUN Paloh, Johor (2018-2022) dan EXCO Johor (2018-2020).

The post BN, Pilihan Raya Dan Najib appeared first on SOLIDARITAS.

Kesilapan itu mengakibatkan Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim tidak lagi menegur Datuk Onn Hafiz Ghazi secara lembut. Sebaliknya Perdana Menteri menempelak beliau kerana mempolitikkan JS-SEZ, sebuah projek besar yang bukan sahaja melibatkan Johor dan Putrajaya, tetapi juga Singapura. Teguran Anwar bahawa tindakan itu “tidak kena dan tidak cerdik” bukan sekadar satu sindiran biasa. Ia adalah tamparan terbuka kepada gaya politik Onn Hafiz yang mahu kelihatan sebagai jaguh jantan Johor, tetapi akhirnya memperlihatkan kelemahan memahami diplomasi antarabangsa dan ekonomi rentas sempadan.

Lebih pedih, Anwar turut membangkitkan soal tidak berterima kasih. Ini kerana Johor bukan negeri yang dipinggirkan oleh Kerajaan Persekutuan. Sebaliknya, JS-SEZ sendiri ialah bukti bahawa Kerajaan Persekutuan memberikan tumpuan besar kepada pembangunan negeri Johor. Maka apabila Onn Hafiz menggunakan isu ini seolah-olah Putrajaya menjadi penghalang kepada kemajuan Johor, beliau bukan sahaja tidak berlaku adil, malah kelihatan cuba menunggang hasil kerja bersama untuk keuntungan politik sendiri.

Penjelasan panjang Menteri Ekonomi, Akmal Nasrullah Mohd Nasir kemudian meruntuhkan naratif yang cuba dibina Onn Hafiz. JS-SEZ tidak pernah tertangguh. Malah, data yang ada menunjukkan perkembangan yang kuat. Pada 2025, JS-SEZ mencatat RM76.98 bilion pelaburan diluluskan, dengan 57 peratus daripada jumlah kumulatif itu sudah berada pada peringkat pelaksanaan. Bagi suku pertama 2026 pula, tambahan RM54.9 bilion pelaburan diluluskan. Dari Januari hingga Mei 2026, Invest Malaysia Facilitation Centre Johor menguruskan 285 pertanyaan berkenaan pelaburan dengan potensi terkumpul RM74.12 bilion.

Data ini menunjukkan peningkatan ekonomi Johor yang sedak rancak membangun. Sangat luar biasa apabila baru beberapa hari sudah, Onn Hafiz sendiri bangga dengan pertumbuhan KDNK negeri mencecah 8% tetapi lupa bahawa ia juga hasil usaha sama Kerajaan Persekutuan di Putrajaya.

Realitinya ini semua bukan angka sebuah projek yang terbengkalai. Ia bukan gambaran sebuah pelan pembangunan yang mati di atas meja birokrasi. Sebaliknya ia adalah bukti bahawa JS-SEZ sedang bergerak, sedang dijual kepada pelabur dan sedang dibina keyakinannya melalui saluran kerajaan yang betul. Delegasi dari Itali, Perancis, Jerman, negara-negara Nordic, Taiwan, Kanada dan wakil diplomatik daripada 35 negara di Singapura turut terlibat dalam sesi libat urus. Dalam bahasa mudah, kerja sedang berjalan. Yang bising kini hanyalah mainan politik oleh seorang pemimpin negeri yang nampak seperti kebudak-budakan.

Di sinilah respons Onn Hafiz menjadi lebih bermasalah. Selepas beliau sendiri memulakan serangan dengan membangkitkan isu pelan induk JS-SEZ, beliau kemudian tampil seolah-olah menjadi mangsa apabila ditegur di khalayak oleh Perdana Menteri. Beliau menyanggah Anwar dan mendakwa kenyataan Perdana Menteri tidak tepat serta mengelirukan rakyat dan pelabur. Beliau juga berhujah bahawa Pelan Induk JS-SEZ ialah dokumen Kerajaan Malaysia dan tidak memerlukan kelulusan Singapura.

Masalahnya, hujah sebegini mungkin sedap untuk penyokong politik, tetapi lemah dari sudut pengurusan komunikasi strategik. JS-SEZ bukan risalah kempen. Ia bukan dokumen dalaman parti. Ia ialah projek ekonomi rentas sempadan yang menuntut persefahaman, penyelarasan dasar, keyakinan pelabur, pengurusan imej bersama dan hubungan diplomatik yang teliti antara Malaysia dengan Singapura. Walaupun dokumen pelan induk itu berada di bawah bidang kuasa Malaysia, konteks pelaksanaannya tetap berkait rapat dengan Singapura.

Apa yang sedang diusahakan melalui JS-SEZ tidak berbeza dengan beberapa pelan pembangunan ekonomi rentas sempadan lain yang telah dilaksanakan. Sebagai contoh Brunei Darussalam–Indonesia–Malaysia–Philippines East ASEAN Growth Area (BIMP-EAGA) atau Indonesia-Malaysia-Thailand Growth Triangle (IMT-GT). Kesemua pelan pembangunan ekonomi ini adalah bersifat rentas sempadan dan setiap tindakan atau pengumuman kerajaan tidak boleh dibuat secara unilateral tanpa mengambil kira kesan diplomatik.

Sebab itu dokumen JS-SEZ tidak boleh dilayan seperti bahan kempen yang terdesak. Ia perlu diurus dengan tertib. Setiap kenyataan, setiap isyarat politik dan setiap persepsi kelewatan boleh memberi kesan kepada pasaran, pelabur dan rakan strategik. Inilah perkara yang Onn Hafiz gagal faham, atau lebih buruk, faham tetapi sengaja diketepikan demi mencipta naratif kempen.

Sikap inilah yang membuatkan beliau kelihatan kebudak-budakan. Seorang pemimpin negeri yang matang tidak akan menekan projek strategik melalui sindiran politik terbuka. Seorang pemimpin yang faham ekonomi tidak akan mencipta persepsi krisis hanya kerana mahu kelihatan garang di hadapan penyokong. Seorang pemimpin yang cekap komunikasi tidak akan menyerang dahulu, kemudian merajuk apabila ditegur dan play victim.

Kesimpulannya, Onn Hafiz tersilap langkah. Beliau mahu menggambarkan dirinya sebagai pembela Johor, tetapi yang terserlah ialah seorang ahli politik yang terlalu ghairah mencari modal kempen sehingga sanggup mempertaruhkan persepsi terhadap projek ekonomi penting negeri sendiri. JS-SEZ memerlukan kebijaksanaan, kesabaran dan disiplin diplomatik. Malangnya dalam episod ini, Onn Hafiz menawarkan sebaliknya: politik anak kecil, komunikasi lemah dan ego yang lebih besar daripada kematangan.

Muhammad Najib

Demokrat sosial. Pengerusi DAP Taman Kemuncak dan Pengerusi Pertubuhan Solidaritas. Sudah berkahwin.

The post JS-SEZ: Bila Onn Hafiz Seperti Budak Yang Tersandung appeared first on SOLIDARITAS.

Isyarat kepanikan terkawal ini mula terpancar jelas di selatan tanah air menjelang Pilihan Raya Negeri (PRN) Johor. Langkah Timbalan Presiden PAS, Datuk Seri Tuan Ibrahim Tuan Man yang mengarahkan ahli parti mengundi calon UMNO-Barisan Nasional (BN) di kawasan yang tidak ditandingi Perikatan Nasional (PN) mendedahkan satu anomali moral yang besar. Di satu sudut, terdapat persepsi kegusaran kononnya wujud pakatan sulit bawah meja atau kebangkitan semula “Muafakat Nasional 2.0” ekoran formula 23 kerusi yang tidak bertembung antara BN dan PN. Namun, bedah siasat politik yang lebih objektif menunjukkan sebaliknya. Ia adalah manifestasi kecurangan geopolitik yang didorong oleh keterdesakan.

Dari segi taburan kerusi, PAS sebenarnya mengalami penyusutan pengaruh apabila hanya bertanding 11 kerusi berbanding 15 kerusi sebelum ini. Keputusan memberikan talian hayat secara unilateral kepada BN di 23 kerusi yang merangkumi 13 kubu tegar BN dan 10 kubu DAP bukanlah sekadar satu tanda kebaikan (goodwill). Ia adalah sebuah perjudian yang amat licik. PAS seolah-olah menghantar mesej tersirat kepada UMNO: “Kami serahkan Johor hari ini, demi konsesi politik di Negeri Sembilan atau PRU akan datang.”

Tindakan mengetepikan maruah BERSATU demi kelangsungan talian hayat luar ini membuktikan betapa rapuhnya nilai koalisi PN yang kononnya dibina atas dasar penyatuan ummah. BERSATU kini diletakkan dalam posisi canggung, sementara PAS menggunakan operator politik luar seperti Hamzah Zainuddin sebagai broker kuasa. Hamzah berfungsi sebagai jambatan untuk melakukan kerja-kerja taktikal yang terlalu ‘kotor’ untuk dilakukan oleh sebuah parti ulama secara terbuka, termasuk mendekati kepimpinan UMNO tanpa kelihatan hipokrit di mata akar umbi.

Bagi UMNO-BN pula, amnesia politik ini amat berbahaya. Menerima undi ihsan daripada rakan politik yang terkenal dengan tabiat “politik lalang” adalah satu pelaburan berisiko tinggi. Sejarah membuktikan PAS pernah bersama Pakatan Rakyat, kemudian memeluk UMNO dalam MN, sebelum menceraikannya demi PN. Sifat pragmatisme melampau PAS bermakna kesetiaan mereka hanyalah kepada angka pembentukan kuasa, bukannya pada rakan sekutu.

Akhirnya, PRN Johor bukan sekadar pentas memilih wakil rakyat, melainkan makmal eksperimen image laundering (penggubahan imej) terbesar PAS. Demi meloloskan diri daripada sangkar ideologi Utara dan Pantai Timur, mereka sanggup menyembunyikan wajah lebai di sebalik proksi moderat di Selatan. Persoalannya, sampai bila pengundi Melayu mahu terus membiarkan diri mereka menjadi bidak catur dalam monopoli kuasa yang sedang terdesak mencari identiti ini? Dan apakah nilai perpaduan dan kenegaraan yang sanggup dikorbankan bagi memenuhi cita-cita kuasa politik parti lebai yang semakin tamak ini?

Erviana Beverley

Erviana Beverley berasal dari Sabah dan menulis tentang hal-hal wanita yang tidak kurang pentingnya berbanding hal-hal lelaki.

The post Dilema Survival PAS Di Selatan appeared first on SOLIDARITAS.

Salah satu khabar angin yang tersebar luas adalah tindakan membubarkan dewan bukannya keputusan unilateral oleh UMNO sebagai parti utama dalam pemerintahan kerajaan negeri, tetapi dibayangi oleh pihak lain yang mahukan Pilihan Raya Negeri (PRN) Johor diadakan sekarang.

Beberapa perkembangan mutakhir sejak dewan dibubarkan dan bermulanya proses penamaan calon dan tempoh berkempen akhirnya telah mengukuhkan khabar angin yang tersebar luas itu.

PRN Johor tidak lagi boleh dibaca sebagai pertarungan biasa antara Barisan Nasional (BN), Pakatan Harapan (PH) dan Perikatan Nasional (PN). Ia kini telah beralih kepada satu persoalan lebih besar. Sejauh mana proses demokrasi di Johor benar-benar bebas daripada pengaruh bukan parti politik, khususnya apabila kenyataan-kenyataan dari istana mula masuk ke ruang pertarungan naratif pilihan raya?

Komen Tunku Mahkota Johor mengenai Kerajaan Persekutuan yang dikatakan “membocorkan” Johor mungkin teguran mengenai federalisme fiskal. Johor memang mempunyai asas mendakwa negeri itu menyumbang hasil besar kepada negara dan berhak menuntut pulangan pembangunan yang lebih adil. Namun masalahnya ialah apabila teguran sedemikian dibuat dalam suasana politik negeri yang sedang panas menjelang PRN. Walaupun isu hasil negeri wajar dibahaskan, suara istana yang terlalu dominan berisiko dilihat mencampuri perdebatan politik yang sepatutnya ditentukan oleh parti, calon dan rakyat melalui peti undi.

Dalam demokrasi berparlimen dan raja berperlembagaan, institusi diraja dihormati kerana kedudukannya berada di atas politik kepartian. Tetapi apabila kenyataan yang keluar mula menyerang pihak tertentu dan mengkritik kerajaan tertentu, persepsi awam boleh berubah. Rakyat mungkin bertanya adakah ini sekadar pandangan seorang raja mengenai kepentingan negeri, atau ia sudah menjadi isyarat politik menjelang pilihan raya?

Tidak cukup dengan teguran terbuka sebegitu, kritikan yang mensasarkan wakil rakyat tertentu juga turut berlaku. Tetapi dalam hal ini kritikan terhadap Syed Saddiq kelihatan memakan diri. Apabila seorang wakil rakyat seperti Ahli Parlimen Muar dikritik kesannya tidak semestinya melemahkan beliau. Sebaliknya ia mengukuhkan imej Syed Saddiq sebagai seorang ahli politik muda yang berani berdiri dalam ruang demokrasi, walaupun berdepan tekanan daripada figura yang jauh lebih besar dari segi kedudukan sosial dan institusi. Kritikan tersebut bahkan boleh menguntungkan Ahli Parlimen Muar itu sendiri kerana pengundi muda khususnya cenderung melihat keberanian melawan tekanan sebagai nilai politik yang positif.

Tapi apa yang lebih memburukkan keadaan BN Johor ialah dakwaan Datuk Dr. Puad Zarkashi selepas beliau mengumumkan keluar dari UMNO. Puad bukan ahli UMNO picisan. Beliau bekas Speaker DUN Johor, bekas ADUN Rengit dan tokoh lama UMNO. Apabila beliau mendakwa UMNO Johor tidak bebas membuat keputusan serta dikawal oleh istana, dakwaan itu tidak boleh diketepikan begitu sahaja. Ia merupakan tuduhan politik yang sangat serius terhadap struktur kuasa UMNO Johor itu sendiri.

Dakwaan Puad bahawa pembubaran DUN Johor dibuat atas titah istana, sekiranya tidak dijawab dengan meyakinkan, akan meninggalkan kesan besar kepada kredibiliti BN. Ia menimbulkan gambaran bahawa keputusan strategik parti bukan lagi lahir daripada musyawarah parti, suara akar umbi atau pertimbangan rakyat, tetapi daripada kehendak kuasa di luar parti. Dalam bahasa politik yang lebih mudah, UMNO Johor berisiko dilihat bukan lagi parti yang mewakili rakyat negeri Johor, tetapi parti yang dipimpin oleh istana.

Kedudukan Onn Hafiz Ghazi juga kini menjadi semakin rumit. Beliau cuba tampil sebagai Menteri Besar muda, bertenaga dan segar dengan pendekatan baharu. Namun naratif yang kini melekat ialah beliau tidak cukup bebas dan tidak cukup berani. Dakwaan Puad bahawa Onn Hafiz takut berdebat dengan Dr. Maszlee Malik dari PH menambah luka politik yang sedia ada.

Apabila seorang Menteri Besar enggan berdebat dengan alasan bahawa berdebat bukan budaya Johor, alasan itu nampak dangkal. Debat bukan budaya asing dalam demokrasi. Malah, debat atau perbahasan adalah asas kepada institusi Dewan Undangan Negeri sendiri. Jika kerajaan mempunyai rekod yang baik, majoriti yang kuat dan dasar yang meyakinkan, debat sepatutnya menjadi pentas untuk memperkukuh kedudukan.

Akibatnya, label “Menteri Besar boneka” atau “yes boy” kini semakin sukar ditangkis oleh Onn Hafiz. Benar, label itu bersifat politik dan datang daripada lawan serta pengkritik. Namun dalam kempen pilihan raya, persepsi kadang-kadang lebih kuat daripada penjelasan teknikal. Sekiranya pengundi percaya bahawa Menteri Besar tidak bebas membuat keputusan, maka segala pencapaian pembangunan boleh tenggelam di sebalik satu soalan mudah: siapa sebenarnya yang mentadbir Johor?

Inilah risiko terbesar kepada BN dalam PRN Johor nanti. BN mahu menjual kestabilan dan kekuatan parti mentadbir negeri. Tetapi isu yang sedang muncul bukan lagi soal jalan, air atau pelaburan semata-mata. Isunya ialah kebebasan politik negeri. Jika pengundi melihat BN Johor sebagai terlalu tunduk kepada istana, PH dan PN akan mendapat peluru kempen yang besar. PH boleh membawa naratif demokrasi dan semak imbang, manakala PN boleh menyerang BN sebagai parti lama yang hilang maruah politik.

PRN Johor akhirnya boleh menjadi referendum terhadap tiga perkara: hubungan negeri dengan Persekutuan, peranan istana dalam politik, dan keberanian kepimpinan Onn Hafiz. Dalam keadaan biasa, BN mungkin masuk gelanggang dengan kelebihan jentera dan rekod pentadbiran. Tetapi apabila isu “siapa sebenarnya membuat keputusan” mula mendominasi, kelebihan itu boleh terhakis.

Demokrasi Johor tidak boleh hanya kelihatan stabil di permukaan. Ia mesti diyakini bebas, terbuka dan dipandu oleh mandat rakyat. Jika BN gagal menjawab dakwaan Puad, gagal menjarakkan diri daripada persepsi campur tangan istana, dan gagal menampilkan Onn Hafiz sebagai pemimpin yang benar-benar bebas dan berwibawa, maka PRN Johor boleh menjadi medan di mana kekuatan BN bertukar menjadi beban politiknya sendiri.

Muhammad Najib

Demokrat sosial. Pengerusi DAP Taman Kemuncak dan Pengerusi Pertubuhan Solidaritas. Sudah berkahwin.

The post PRN Johor: Barisan Nasional Dibayangi Istana? appeared first on SOLIDARITAS.